Kamille is een van de meest gedronken kruidentheeën ter wereld. Het wordt al duizenden jaren gebruikt in heel Europa, het Midden-Oosten en Noord-Afrika. De gedroogde bloemen geven een goudkleurige, appelgeurende infusie die mild, lichtzoet en onmiskenbaar is.
Maar niet alle kamille is hetzelfde. Oorsprong, soort en kwaliteit verschillen enorm, en die verschillen komen duidelijk naar voren in het kopje.
Er zijn twee hoofdsoorten die als kamillethee worden verkocht, en ze zijn nogal verschillend.
Duitse kamille (Matricaria chamomilla): Dit is de soort die in vrijwel alle kamillethee wordt gebruikt. Ze heeft kleine, margrietachtige bloemen met witte bloemblaadjes en een hol, kegelvormig geel centrum. De smaak doet denken aan appel, is honingzoet en subtiel bloeiend. Duitse kamille groeit als éénjarige plant en wordt commercieel geteeld in Egypte, Kroatië, Duitsland en delen van Oost-Europa.
Romeinse kamille (Chamaemelum nobile): Een meerjarige bodembedekker met een bitterdere, sterkere smaak. Ze wordt voornamelijk gebruikt in etherische oliën en kruidengeneeskunde, en niet typisch in thee. Als je kamillethee bitter smaakt, kan deze Romeinse kamille bevatten of van lage kwaliteit zijn.
Als je kamillethee koopt, wil je vrijwel altijd Duitse kamille. Onze kamille is van de Duitse soort, afkomstig van hele bloemhoofdjes in plaats van fragmenten.
Het verschil tussen goedkope kamille en goede kamille is opvallend. Kamille van lage kwaliteit bestaat vaak uit bloemfragmenten, stengels en stof — het restmateriaal nadat hele bloemen zijn gesorteerd. Het zet in een waterig, vlak kopje met weinig aroma.
Kamille van hoge kwaliteit bestaat uit intacte, hele bloemhoofdjes. Wanneer je ze zet, hydrateren de bloemen en openen ze zich, waarbij ze een rijke geur van appel en honing vrijgeven. De smaak is ronder, zoeter en complexer.
Egyptische kamille wordt over het algemeen beschouwd als de maatstaf voor kwaliteit, hoewel Kroatische en in Duitsland geteelde kamille ook uitstekend kunnen zijn. De belangrijkste graadmeter zijn altijd de bloemhoofdjes zelf — heel, intact en geurend.
Kamille heeft heter water en langere trektijden nodig dan de meeste mensen geven. De smaakstoffen in de bloemhoofdjes hebben tijd en warmte nodig om volledig vrij te komen.
Gebruik water van 100°C. Laat 5-7 minuten trekken — langer dan bij de meeste echte theesoorten. Gebruik ongeveer 3-4 gram (ongeveer een eetlepel hele bloemen) per 200 ml water.
In tegenstelling tot groene of witte thee wordt kamille bij langer trekken niet bitter. Sterker nog, een langere trektijd geeft een rijkere, aromatischere kop. Je kunt gerust tot 10 minuten laten trekken als je een sterkere infusie wilt.
Dek je kopje of theepot af tijdens het trekken. De vluchtige essentiële oliën in kamille verdampen gemakkelijk met stoom, en een deksel houdt ze in de infusie in plaats van in de lucht erboven.
Kamille combineert goed met andere kruiden. Veelvoorkomende combinaties zijn lavendel (voor een bloemigere kop), pepermunt (voor frisheid), honing en citroen (klassiek) en gember (voor warmte). Het werkt ook goed als basis in avondmengsels naast lavendel of passiebloem.
Op zichzelf is kamille mild. In mengsels biedt het een zoete, afgeronde basis die andere kruiden laat opvallen zonder te botsen.
Kamille bevat geen cafeïne. Het is een van de meest gekozen theesoorten voor 's avonds, en terecht — de afwezigheid van cafeïne gecombineerd met de milde, kalmerende smaak maakt het ideaal om te ontspannen.
Als je op zoek bent naar een natuurlijke avondthee, is kamille het voor de hand liggende startpunt. Vanaf daar kun je andere cafeïnevrije opties verkennen zoals valeriaan, passiebloem of citroenmelisse, maar kamille blijft het meest toegankelijke en algemeen geliefd.
Reacties worden goedgekeurd voor ze verschijnen.