Historia tajwańskiej herbaty

Tajwan – Piękno Herbaty

Gdy europejscy żeglarze z Portugalii po raz pierwszy zobaczyli Tajwan w 1590 roku, nazwali wyspę “Formosa” - co oznacza “piękna”. Sto lat później, kultura herbaty na Tajwanie została ukształtowana przez wpływy z Chin, japońskich inwestorów oraz gusta herbacianych kupców i żeglarzy brytyjskich. Efektem końcowym jest wyjątkowa kultura herbaty i jedna bardzo specjalna odmiana. Światowej sławy oolong.

W tym tygodniu odkryjemy historię herbaty na Tajwanie.

Historia tajwańskiej herbaty

Pomimo bliskości do Chin na zachodzie i skrajnie wysuniętych na południe wysp japońskich na wschodzie, Tajwan był wyjątkową wyspą z kulturą aborygenów aż do piętnastego wieku. Ale gdy europejscy kupcy eksplorowali Morze Południowo-Chińskie, wszystko szybko się zmieniło.

W 1590 roku, portugalscy eksploratorzy odkryli wyspę z zielonymi górami i wulkanicznymi źródłami, i od razu nazwali ją Formosa - piękna. Potem przez prawie stulecie niewiele się działo, aż w latach 60. XVII wieku rozpoczęła się historia herbaty na Tajwanie.

W 1662 roku Tajwan stał się częścią Chin, a fala chińskich imigrantów z prowincji Fujian przybyła w następnym roku. Z ich domów blisko gór Wuyi, ci rolnicy przynieśli nowe nasiona i rośliny do swoich ogrodów. Wkrótce małe drzewa herbaciane rosły, aby nowi przybysze mogli cieszyć się odświeżającym napojem.

W XVIII wieku rozkwitł handel herbatą wokół północnego krańca wyspy, blisko Tajpej, i ci tajwańscy osadnicy zaczęli importować coraz więcej herbaty i roślin. W 1855 roku, Linfeng Chi wziął kilka małych drzew oolong z gór Wuyi i udał się do Dong Ding, w Lugu, Tajwan. Te drzewa dobrze się rozwijały w klimacie Tajwanu, i wkrótce świat został przedstawiony z Dong Ding Oolong.

W ciągu następnych 20 lat, kupcy brytyjscy zaczęli wpływać na handel herbatą. Firma Jardine Matheson & Co zaczęła kupować półgotowy Dong Ding Oolong i sprzedawać go na całym świecie, skłaniając kupca Johna Dodda do zainwestowania dużej sumy w regionie w 1866 roku. Herbaty, które wcześniej byłyby wysyłane do Anxi lub Fuzhou do wykończenia, mogły być teraz przetwarzane na Tajwanie, dając początek całkowicie tajwańskiemu Oolong.

W 1895 roku, Cesarstwo Japońskie zajęło Tajwan i kontynuowało pracę rozpoczętą przez Brytyjczyków, inwestując dużo w herbatę i wprowadzając nowe odmiany. Rolnicy zostali również nauczeni tajemnic produkcji herbaty japońskiej, a nowa maszyneria została sprowadzona, aby zwiększyć produkcję.

Do 1970 roku, wyjątkowa relacja między Tajwanem a Chinami doprowadziła do bardziej zamkniętego rynku herbaty, z rolnikami skupiającymi się na jednej odmianie ukochanej przez lokalnych Tajwańczyków. Oolong. Teraz, ponad 400 lat po tym, jak pierwszy portugalski żeglarz zauważył tę piękną wyspę, Tajwan zbudował reputację jako producent najlepszych na świecie herbat oolong.

Kultura herbaty tajwańskiej w XXI wieku

Niemal cała herbata tajwańska produkowana dzisiaj jest spożywana na Tajwanie, ale nawet tak, importują oni dużo herbaty z Chin i Wietnamu. Wśród najpopularniejszych importów są herbata jaśminowa i herbata pu-erh, które Tajwańczycy bardzo lubią.

Produkcja herbaty w Tajwanie jest naprawdę bardziej skoncentrowana na jakości niż ilości. Wynika to częściowo z subtropikalnego, stabilnego klimatu i wysokich gór. Letnie deszcze na południu i zimowe deszcze na północy, wołają wręcz o produkcję najlepszej herbaty.

Tajwan jest słynny z herbat uprawianych na wysokościach. Rosną one wolniej ze względu na niższe temperatury i mniejszą ilość słońca spowodowaną mgłą górską. Prowadzi to do większej ilości minerałów dostępnych dla każdego liścia herbaty, liście stają się bardziej zielone i dzięki wilgotnej mgle dość elastyczne w naturze, idealne do intensywnego przetwarzania oolong.

Tajwan jest również znany z konkursów herbacianych. Dwa razy w roku, w każdym regionie produkującym herbatę, setki herbat są porównywane przez najbardziej szanowanych profesjonalistów, aby wybrać herbatę mistrzowską. Hodowcy rywalizują o honor, reputację i wzrost ceny, jaki przynosi takie wyróżnienie.

Większość herbat jest spożywana w domu, gdzie zawsze znajduje się stolik herbaciany i sprzęt do parzenia gong fu. Tajwańczycy mają własną ceremonię herbacianą, która jest bardziej skomplikowana niż w Chinach, choć nie tak skomplikowana jak ceremonia japońska. Specjalnym elementem sprzętu do parzenia, którego nigdzie indziej nie znajdziesz, jest kubek do wąchania; kubek przeznaczony do tego, aby pijący mógł poczuć aromat herbaty.

Tajwan jest całkowicie przesiąknięty herbatą i jest ona ważną częścią codziennego życia całych rodzin. Jest uprawiana w każdym regionie i sprzedawana na każdym rogu ulicy. Jest serwowana w specjalnych kawiarniach herbacianych, podczas negocjacji biznesowych, podczas bankietów weselnych i pogrzebów.

Herbata jest częścią tkanki społecznej Tajwanu. "Wejdź i wypij herbatę" to standardowe powitanie dla gości, a najsłynniejsze tajwańskie powiedzenie wyjaśnia, jak specjalna jest herbata na wyspie.

„Masz przyjaciół i masz herbatę - więc jesteś bogaty”

Zdecydowanie zgadzamy się z tym stwierdzeniem.

Znane regiony herbaciane Tajwanu

Nantou

Największa strefa produkcji herbaty na Tajwanie, Nantou jest odpowiedzialna za prawie połowę produkcji wyspy. Jego głównym centrum handlowym jest wieś Lu Gu. Inne słynne miejsca to góryDong Ding iShan Lin Xi, oraz okoliceSun Moon Lake. Chociaż oolong z tego obszaru jest wysokiej jakości, niestety wiele innych produkowanych herbat jest dość przeciętnych.

Góra Dong Ding:Jeden z pierwszych obszarów uprawy herbaty na Tajwanie, góra Dong Ding jest obecnie prawie w całości pokryta plantacjami herbaty. Góra jest słynną lokalną atrakcją turystyczną wypełnioną muzeami herbaty, kursami i corocznym festiwalem świętującym nowy zbiór i podtrzymującym tradycję parzenia herbaty gong fu cha. Ogrody herbaciane na górze (mieszkańcy nazywają je ting tung) otrzymują bardzo silne słońce rano, ale są całkowicie pokryte mgłą po południu.

Góra Shan Lin Xi:Jedna z najwyższych gór herbacianych, ceniona za swoją piękność i przyrodę.

Jezioro Słońca i Księżyca:Niewiarygodnie piękne jezioro otoczone ogrodami herbacianymi. Region słynie z czarnej herbaty, którą niektórzy nazywają „czerwonym rubinem”, „oryginalną tajwańską herbatą” lub „autentycznym smakiem Tajwanu”.

Tajpej

Tajpej był kiedyś największym regionem produkującym herbatę na Tajwanie, ale z powodu rozwoju gospodarczego i mieszkaniowego herbata straciła na znaczeniu. Obecnie pozostały tylko dwa słynne regiony, które wytwarzają naprawdę wyjątkową herbatę:PingliniGóra Mucha.

Pinglin: Blisko Tajpeju i słynny jako centrum handlu herbacianego regionu. Wielu mieszkańców Tajpeju nadal odwiedza Pinglin, aby spędzić czas w jego słynnych herbaciarniach. Pinglin jest znany z herbaty oolong Pouchong (lub Bao Zhong), jednej z niewielu pozostałych herbat oolong w stylu paskowym (większość dostępna jest w stylu zwiniętym lub w kulkach). Ponad 80 % mieszkańców Pinglinu to hodowcy herbaty lub osoby związane z branżą herbacianą.

Obszar ten jest także siedzibą tego, co twierdzi, że jest największym na świecie muzeum poświęconym herbacie. Muzeum prezentuje procesy produkcji i uprawy herbaty, a także wpływ herbaty na kulturę chińską i tajwańską.

Góra Mucha: Słynna z herbaty Tie Guan Yin, uprawianej w tym samym stylu co w Chinach, dzięki dwóm sławnym braciom, które przybyły stąd z Anxi.

Hsinchu

Mały, ale słynny region produkujący herbatę, Hsinchu jest domem dla ciemniejszych herbat oolong. Najbardziej znany jest z herbaty atakowanej przez mszyce: Oriental Beauty, zwanej w Tajwanie Bai Hao. Najbardziej znane plantacje herbaty znajdują się w pobliżu wiosek Beipu i Emei.

Chai Yi

Nowy region uprawy herbaty, słynący z gór Ali Shan i Yu Shan. Chai Yi produkuje słynną herbatę oolong Alishan oraz Yin Xuan.

Powiat Chai Yi ma majestatyczne i rozległe krajobrazy otoczone wzgórzami i wodami, pejzaż jezior i wybrzeży.

Hualien

Mały obszar na wschodnim wybrzeżu, który produkuje różne rodzaje herbat, w tym kwiatowe; najbardziej znanym regionem Hualien jest Taitung.

Taichung

Nowy region produkujący herbatę, najbardziej znany z wysokiej jakości herbat oolong z wysokich gór. Najbardziej znane góry: Li Shan i Da Yu Lin.

Li Shan: Znany również jako Góra Gruszy, Li Shan jest stosunkowo nowym obszarem produkcyjnym, wcześniej znanym głównie z drzew owocowych.

Da Yu Lin: Szczyty tego obszaru należą do najwyższych na świecie i, podobnie jak Li Shan, są stosunkowo nowe w uprawie herbaty, co zwiększa popyt na wysokiej jakości herbatę.

Słynne herbaty Tajwanu

Czerwony Rubin

Słynny numer 18 lub Ri Yue Tan Hong Cha

Nazwana od słynnego odmiany „18”, ta czarna herbata jest również znana jako oryginalny smak tajwańskiej herbaty. Herbata ma pełne ciało, jest gładka, miętowa, z owocowym bukietem. Większość Czerwonego Rubinu, w tym najlepsze okazje, uprawiana jest w pobliżu Jeziora Słońca i Księżyca.

Wen Shan Bao Zhong lub Pouchong

Specjał wioski Pinglin. Bao Zhong oznacza „zawinięty w papier”, co odnosi się do czasu, gdy ta herbata była ofiarowana chińskiemu cesarzowi zawinięta w papier w ulubionym kolorze cesarza. To liściowa herbata oolong, bardzo lekko utleniona (10‑20 %), o bardzo zielonym, ziołowym aromacie i licznych owocowych nutach. Liście są lekko wypiekane, aby usunąć gorzkie smaki, co daje łagodniejszą, bardziej zrównoważoną herbatę.

Gaba Oolong

Ta herbata oolong ma świeży, miękki aromat z nutą zbóż – smak zawiera nuty soli i świeżych warzyw, a po nim pozostaje słodki posmak, który utrzymuje się na języku.

Gaba Oolong wyróżnia się unikalnym smakiem orchidei oraz ciepłym, drzewnym aromatem. Ten wyjątkowy smak i jakość są wynikiem specjalnego procesu utleniania opracowanego przez japońskich naukowców. Efektem jest niezwykle kojący smak, którego nie znajdziesz nigdzie indziej.

Jin Xuan (Milk Oolong Tea lubGolden Lily)

Nazwana od swojego szczepu (TTES12), Jin Xuan oferuje bogate, maślane, kremowo‑mleczne nuty oraz niesamowity aromat. Jest delikatna, subtelna i podkreślona nutami roślinnymi; ta jedwabiście gładka oolong jest ceniona za orzeźwiający, słodki i mleczny zapach.

Nie mylić z sztuczną „herbatą mleczną”, czyli tanim napojem aromatyzowanym pochodnymi mleka. Oczywiście po spróbowaniu nie pomylisz ich.

Four Season Si Ju Chun

Znana także jako Evergreen, ta oolong jest zbierana przez cały rok i chwalona za świeży, zielony smak. Chińczycy często określają ją jako Blue‑Green tea, co oznacza bardzo zieloną lub nisko utlenioną herbatę oolong.

Tajwańskie oolongy są cenione za zielone, świeże i chrupiące smaki, a nasz High Mountain Oolong nie jest wyjątkiem. Po zaparzeniu herbata jest słodka i lekka, idealna dla początkujących, a jednocześnie kryje głębię, którą doceni prawdziwy koneser.

Oriental Beauty

Nazywana Dongfang Meiren lub Formosa Tea, Oriental Beauty to delikatna tajwańska oolong z białymi końcówkami. Ten zwinięty oolong jest słynny dzięki zielonym skoczkom liściowym, które żują liście tuż przed zbiorem. Ich gryzienie powoduje uwolnienie L‑teaniny, co tworzy złożony smak tej herbaty.

Delikatna i bogata, herbata jest idealna na każdą okazję. Aromatyczna, z słodkim, kwiatowym zapachem, Oriental Beauty niesie ze sobą mnóstwo miodu i owoców, które pozostawiają długotrwały posmak.

Taiwanese Tie Guan Yin

Roślina herbaty Tie Guan Yin została sprowadzona z Anxi w prowincji Fujian i posadzona w Muzha w dystrykcie Wenshan. W 1919 roku dwaj bracia, Zhang Nai Miao i Zhang Nai Qian, przywieźli tam drzewa herbaciane z Anxi. Od tego czasu region jest znany z herbaty o średnim stopniu utlenienia i średnim wypaleniu, stylu Tie Guan Yin, podobnego do oryginału z Fujian.

Alishan, Li Shan, Shan Lin Xi, Dong Ding

Często określane jako orchid lub jade oolong, pochodzą z czołowych regionów uprawy oolong na Tajwanie i oferują złożone aromaty oraz bogatą konsystencję. Autentyczne herbaty z tych regionów rosną wysoko w górach.

Primaśrodkiem tych herbat jest Alishan: Smak tej herbaty jest miękki i słodki z ciepłym, palonym ziarnem tonu zapewnionym przez długie, powolne prażenie liści herbaty. To łagodzi do miodowego, powlekającego posmaku z nutą przypraw. Uprawiana na zboczach Alishan na Tajwanie, ta herbata oolong zapewnia idealny zastrzyk dla każdego miłośnika herbaty.

Tajwan to nie tylko oolong, ale co myślisz? Czy próbowałeś mniej znanych herbat, czy trudno ci spojrzeć za granicę słynnego oolonga? Jak Tajwan wypada w porównaniu z Chinami i Japonią w produkcji herbaty? Podziel się swoimi doświadczeniami w sekcji komentarzy poniżej i czuj się swobodnie zadawać pytania.

Następnego tygodnia nasza podróż po świecie herbaty kontynuuje…

Wouter